لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با توجه به اهمیت مطالعات مربوط به امکان سازگاری و توسعه پرورش ماهیان دریایی با ارزش نظیر هامور معمولی در کشور و نیز نقش مستقیم نوکلئوتیدها بعنوان عوامل تاثیرگذار بر ترکیب شیمیایی بدن در این گونه ارزشمند، پژوهش حاضر در تابستان سال 1387 در کارگاه تکثیر میگوی پارس آبزیستان استان بوشهر به مدت 10 هفته (شامل 2 هفته سازگاری و 8 هفته پرورش) انجام پذیرفت. اثر نوکلئوتید جیره در 5 سطح غذایی صفر، 0.15، 0.25، 0.35 و 0.5 درصد از جیره بر ترکیب عضله بچه ماهی هامور معمولی (Epinephelus coioides) با میانگین (± انحراف استاندارد) 10.70±0.29 گرم وزن آغازین در مخازن 300 لیتری با تراکم ذخیره سازی 15 عدد ماهی با سه تکرار در هر تیمار انجام شد. در ارتباط با ترکیب عضله، حداکثر میزان پروتئین در تیمار 0.15 درصد و حداکثر میزان چربی در تیمارهای 0.15 و 0.25 درصد مشاهده شد که اختلاف معنی داری با گروه شاهد داشتند. حداقل و حداکثر میزان خاکستر نیز بترتیب در تیمارهای 0.15 و 0.35 درصد مشاهده گردید. در مورد میزان خاکستر بین تیمارهای 0.15، 0.25 و 0.35 درصد با گروه کنترل نیز اختلاف معنی داری مشاهده شد. همچنین تیمار 0.35 بالاترین میزان رطوبت را دارا بود و بهترین کیفیت لاشه در تیمار 0.15 درصد بدست آمد. نتایج حاصل مبین آن است که نوکلئوتید جیره در شرایط پرورش ماهیان دریایی نظیر بچه ماهی هامور معمولی نیز دارای اثرات مثبت بر ترکیب شیمیایی عضله می باشد بطوریکه این نقش در خصوص سطوح پروتئن عضله بطور ویژه در سطح 0.15 درصد ملاحظه گردید.

این پژوهش در تابستان سال1387 در کارگاه تکثیر میگوی پارس آبزیستان در استان بوشهر (شهر دلوار) به مدت 10 هفته (2 هفته سازگاری و 8 هفته پرورش) انجام گرفت. تاثیر نوکلئوتید جیره در 5 سطح غذایی صفر، 0.15، 0.25، 0.35 و 0.5 درصد از جیره بر شاخص های رشد، بقا و ماهی هامور معمولی (Epinephelus coioides) با وزن میانگین آغازین 10.70±0.29 گرم و در مخازن 300 لیتری با تراکم ذخیره سازی 15 قطعه ماهی با سه تکرار در هر تیمار انجام شد. با وجود 5 تیمار، کل آزمایش حاوی 15 مخزن 300 لیتری بوده که هر مخزن با 15 قطعه ماهی ذخیره سازی شد. با توجه به بهبود پاسخ های رشد در تیمار 0.35 درصد بهترین رشد را داشته است. و بر اساس آزمون دانکن، در این مطالعه سطح 0.35 درصد از نوکلئوتید جیره برای استفاده در جیره ماهی هامور معمولی پیشنهاد می شود.

استفاده از نوکلئوتید جیره در پستانداران و موجودات آبزی عملکردهای مثبت گوناگونی بر رشد سیستم ایمنی، دستگاه گوارش، فلور روده، بهبود تولیدمثل، متابولیسم چربی و افزایش مقاومت نسبت به بیماری ها را نشان داده است. این تحقیق با هدف تعیین اثر نوکلئوتید جیره (واناژن) بر رشد، بقاء و ترکیب لاشه در ماهی استرلیاد انجام گرفت. بدین منظور ماهیان پس از رقم بندی با متوسط وزن 1 ± 95 گرم در 5 تیمار با 3 تکرار تقسیم شدند. سپس ماهیان با جیره حاوی مکمل نوکلئوتید با مقادیر صفر، 15/0، 25/0، 35/0 و 5/0 درصد به مدت ده هفته مورد تغذیه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که میانگین وزن نهایی، میانگین وزن کسب شده (WG)، میانگین نرخ رشد ویژه (SGR)، و میانگین نسبت بازده پروتئین (PER) با افزایش سطوح نوکلئوتید افزایش معنی داری داشتند (05/0P<)، و در تیمار حاوی 5/0 درصد نوکلئوتید بالاترین میزان بودند. میانگین ضریب تبدیل غذایی (FCR) نیز در تیمار حاوی 5/0 درصد کمترین میزان بود (05/0P<). درصد بقا اختلاف معنی داری را بین تیمارها نشان نداد (05/0P>). براساس نتایج، میزان پروتئین و چربی لاشه در تیمار 25/0 درصد بالاترین میزان بود (05/0P<) و کمترین مقدار درتیمار شاهد مشاهد شد. نتایج نشان داد که افزودن نوکلئوتید جیره به ترکیب غذایی ماهی استرلیاد سبب بهبود شاخص-های رشد از قبیل افزایش وزن بدن، ضریب رشد ویژه، نرخ بازده پروتئین، میزان غذای مصرفی و کاهش ضریب تبدیل غذایی گردید. با توجه به نتایج حاصل، غلظت های بین 25/0-5/0درصد از نوکلئوتید واناژن برای دستیابی به رشد بهینه و اثرات مثبت بر ترکیب لاشه تاس ماهی استرلیاد توصیه می گردد.

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره (واناژن) بر پارامترهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون تاسماهی ایرانی ( Acipenser persicus) انجام گرفت. ماهیان با میانگین وزنی 42.37±2.12 گرم و میانگین طول 23.67±0.61 سانتی متر به 4 تیمار با سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره (0، 0.25، 0.35 و 0.5 درصد) با سه تکرار با تراکم 12 ماهی در هر تانک تقسیم شدند. پس از 10 هفته غذادهی فاکتورهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون اندازه گیری شد. در بین فاکتورهای خونی اندازه گیری شده گلوکز، تری گلیسیرید، کلسترول، هتروفیل و گلبول های قرمز تفاوت معنی داری را بین گروه های تغذیه شده با نوکلئوتید و گروه شاهد نشان دادند (p≤0.05). میانگین گلوکز سرم خون و هتروفیل خون با افزایش سطح نوکلئوتید جیره به ترتیب کاهش و افزایش معنی داری را نشان داد (p≤0.05). بالاترین و کمترین مقادیر کلسترول و تری گلیسرید به ترتیب متعلق به تیمارهای 0.25 و 0.35 بود. سایر فاکتورهای بررسی شده تفاوت معنی داری را بین گروه ها نشان ندادند. از این رو میتوان گفت با توجه به ظرفیت محدود برخی سلولها در سنتز نوکلئوتید، تهیه آن از منبع خارجی می تواند در مسیر سالوج برای تولید نوکلئوتید مورد نیاز مورد استفاده قرار گیرد و با افزایش سرعت تولید به ویژه در هنگام استرس، بهبود وضعیت سلامت و فیزیولوژی ماهی را منجر گردد.

زمینه مطالعه: نوکلئوتیدها به عنوان ترکیبات درون سلولی با وزن مولکولی پایین، در بسیاری از اعمال سلولی نظیر رمزنگاری ژنتیکی و متابولیسم انرژی دارای نقش کلیدی هستند.هدف: تاثیر سطوح مختلف نوکلئوتید جیره بر ترکیب اسیدهای چرب عضله ماهی قزل آلای رنگین کمان.روش کار: آزمایش درون مخازن 700L مدور با تراکم ذخیره سازی 40 عدد ماهی در هر تانک انجام شد. نوکلئوتید جیره در 5 سطح صفر، 0.05، 0.1، 0.15 و0.2 % به جیره غذایی اضافه گردید. غذادهی به ماهیان با وزن متوسط 11.35±0.32g به میزان 3-5% وزن توده زنده) 5 بار در روز و به مدت 8 هفته انجام شد.نتایج: پس از 56 روز پرورش، نتایج نشان داد که میزان اسیدهای چرب اکوزاپنتائنوئیک (EPA) و اسید لینولنیک، در تیمار 0.2% نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشته است (p<0.05). در مقادیر اسیدهای چرب غیر اشباع زنجیره بلند (PUFA)، اسیدهای چرب غیر اشباع (SFA)، (n-3) PUFA، (n-6) PUFA، و EPA+DHA، اختلاف معنی داری مشاهده نشد (p<0.05).نتیجه گیری نهایی: بطور خلاصه، این آزمایش نشان داد اضافه کردن نوکلئوتید به جیره ماهی قزل آلای رنگین کمان به میزان0.2 % اثرات مثبتی بر اسیدهای چرب عضله دارد.

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر اپتیمون جیره، به عنوان محرک رشد حاوی نوکلئوتید، بر پارامتر های بیوشیمیایی سرم خون ماهی کپور معمولی انجام گرفت. بدین منظور میزان کمپلمان 3C و 4C، پروتئین کل، آلبومین، تری گلیسرید، گلوکز، کورتیزول و کلسترول در سرم خون ماهی مورد بررسی قرار گرفت (240 قطعه). اپتیمون در چهار سطح 0، 0.5، 1 و 1.5 درصد به جیره غذایی اضافه شد و جیره فاقد نوکلئوتید برای تغذیه تیمار شاهد مورد استفاده قرار گرفت. از هر جیره به صورت تصادفی برای ماهیان با متوسط وزن اولیه 0.2± 4.74گرم سه تکرار در نظر گرفته شد. بعد از 8 هفته تیمار، نتایج سنجش پارامتر های بیوشیمیایی خون نشان داد نوکلئوتید بر پارامترهای بیوشیمیایی سرم خون اثر مثبت داشت و تیمار حاوی 1 درصد نوکلئوتید دارای بیش ترین میزان کمپلمان 3C و 4C، پروتئین کل، آلبومین، گلوکز و کلسترول بود (P<0.05). نتایج این پژوهش بیانگر این بود که نوکلئوتید جیره در سطح 1 درصد بیش ترین اثر مثبت را بر پارامترهای بیوشیمیایی سرم خون ماهی کپور معمولی داشت.

تاثیر نوکلئوتید جیره بر رشد، بقا و برخی شاخصهای همو لنف میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) با وزن متوسط 3.21±0.04g به مدت 35 روز بررسی شد. آزمایش درون مخازن 300 لیتری با تراکم ذخیره سازی 25 عدد میگو صورت گرفت. نوکلئوتید جیره در سطح 2/0% به جیره غذایی اضافه و با گروه شاهد (صفر درصد) مقایسه شد. غذادهی3 بار در روز به صورت اشباع انجام گرفت. افزودن نوکلئوتید جیره به ترکیب غذایی سبب افزایش معناداری در وزن نهایی، ضریب رشد ویژه، میزان بازده پروتئین و کاهش معناداری در ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با گروه شاهد شد (p<0/05) در میزان زنده مانی، طول حدقه ای کاراپاس و غذای مصرفی اختلاف معناداری بین دو گروه مشاهده نشد  (p<0/05)از نظر تعداد کل هموسیت، شمارش تفریقی هموسیتها (هیالین و دانه ای بزرگ) و مقدار کل پروتئین پلاسما اختلاف معناداری در میگوهای تغذیه شده با نوکلئوتید جیره در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (p<0/05).

نوکلئوتیدها با عملکردهای گوناگونی که بر سیستم ایمنی، متابولیسم سلول، بهبود کارایی جذب در دستگاه گوارش و بهبود سیستم ایمنی و متابولیسم چربی و پروتئین می گذارند امروزه مورد توجه آبزی پروری قرار گرفته اند. در این پژوهش، تأثیر نوکلئوتید جیره بر رشد، بقا و برخی شاخص های خون شناسی ماهی کپور معمولی (240 عدد) مورد بررسی قرار گرفت. نوکلئوتید جیره در 4 سطح 0، 5/0، 1 و 5/1 درصد به جیره غذایی اضافه و جیره بدون نوکلئوتید برای تغذیه تیمار شاهد استفاده گردید. هر جیره به صورت تصادفی برای ماهیان با متوسط وزن اولیه 2/0± 74/4 گرم در سه تکرار اختصاص داده شد. بعد از 8 هفته تغذیه تیمار حاوی 1 درصد نوکلئوتید افزایش معنی داری در غذای نسبی خورده شده نسبت به تیمار شاهد نشان داد (05/0P<). در سایر شاخص های رشد مانند افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، نرخ رشد ویژه و روزانه و ضریب تبدیل غذایی اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد (05/0P>). نتایج سنجش پارامترهای خون شناسی نشان داد نوکلئوتید بر شاخص های خونی اثر داشته مثبت داشته و بیش ترین میزان گلبول سفید، گلبول قرمز و هموگلوبین در تیمارهای حاوی نوکلئوتید مشاهده شد (05/0P<). در میزان بازماندگی نیز اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد (05/0P>). نتایج این پژوهش بیانگر این بود که نوکلئوتید جیره در سطوح 1 و 5/1 درصد دارای اثرات مثبت بر پارامترهای خون شناسی ماهی کپور معمولی است.